۲۰ تیر

کود های حیوانی

کود های حیوانی شامل گاوی گوسفندی و … برای تجزیه کامل نیاز به رطوبت کافی و باکتری های مسئول تجزیه مواد آلی تازه دارند. باکتری های مسئول تجزیه برای ادامه فعالیت نیاز به کربن و ازت به نسبت متعادل دارند. در کودهای حیوانی تازه نسبت کربن به ازت نامتعادل بوده و مقدار کربن چندین برابر بیشتر از ازت است. به همین دلیل برای پوساندن و تجزیه کودهای حیوانی نیاز به سه عامل ۱-اضافه کردن ازت به شکل کود اوره , نیترات آمونیوم و سولفات آمونیوم ۲- فرآهم کردن رطوبت کافی.به اندازه ای که توده کود کاملا اشباع نشود و هوای کافی برای فعالیت باکتری ها وجود داشته باشد. ۳- اضافه کردن محلول حاوی باکتری های مفید تحت نام ای.ام

این باکتری ها را میتوان داخل تانکر سمپاش به میزان ده لیتر در تانکر دو هزار لیتر ریخته و سپس با آب رقیق شوند. روی کودها اسپری شوند این محلول حاوی باکتری.

مقدار کود اوره مورد نیاز ۵۰ کیلو به ازای هر ده تن کود حیوانی.

ارتفاع توده کود ازیک تا یک و نیم متر بیشتر نشود. در غیر این صورت قسمت های عمقی بدون تجزیه میکروبی به دلیل بالا رفتن دما می سوزند.

در بعضی از گروه ها نوشته اند که کود مرغی و کودهای فسفره مثل سوپرفسفات تریپل با هم مصرف نشوند. دلیلی این کار را هم خظر تثبیت فسفر توسط کلسیم کود مرغی عنوان کرده اند. کلسیم کود مرغی به شکل کربنات کلسیم یا آهک است. حلالیت کربنات کلسیم هم ۰٫۰۰۳ گرم بر لیتر است که خیلی کم و ناچیز است. بنابراین فرم کلسیم کود مرغی و مقدار آن بحدی نیست که قادر به تثبیت فسفر کودهای فسفره بشود.

اشتراک

ارسال نظر